ข้อมูล อ.ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์
ตั้งแต่เช้า ข่าวลือเรื่องรัฐประหารหนาหูมาก ดิชั้นยังเป็นนักการทูต อยู่ที่สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ สิงคโปร์ ได้รับคำสั่งให้จับตามมองสถานการณ์ในไทยอย่างใกล้ชิด เพราะหากมีรัฐประหารจริง ต้องรายงานต่อรัฐบาลสิงคโปร์และสื่อสิงคโปร์อย่างไร ข่าวที่มันมาจากกระทรวงต่างประเทศส่วนใหญ่จริงทั้งหมด เพราะความที่คนกระทรวงมีความใกล้ชิดกันสถาบันกษัตริย์ เมื่อมันมีสัญญาณมาเด่นชัดอย่างนั้น ดิชั้นแน่ใจว่า มันต้องเกิดขึ้นแน่ และระหว่างทานข้าวตอนค่ำ ดิชั้นดูทีวีไปด้วย รัฐประหารได้เกิดขึ้นแล้ว ล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของคุณทักษิณ ชินวัตร เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2006….นับตั้งแต่วันที่ทักษิณก้าวย่างมาสู่การเมืองไทย คุณทักษิณก็ได้เปลี่ยนภูมิทัศน์ทางการเมืองโดยสิ้นเชิง คุณจะชอบหรือเกลียดทักษิณ แต่คุณไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ทักษิณคือ game changer หรือผู้เปลี่ยนแปลงเกมทางการเมือง คุณทักษิณอยู่ในแวดวงทางการเมืองมานาน เคยเป็นสมาชิกพรรคพลังธรรม และเคยร่วมหัวจมท้ายกับจำลอง ศรีเมือง ในปี 1994 เป้นปีที่ดิชั้นรับราชการเป็นนักการทูตในปีแรก คุณทักษิณได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ พอเค้าเข้ามา เค้าก็ช้อคที่กระทรวงที่มีบุคลากรที่เก่งมาก แต่ต้องจมอยู่กับเทคโนโลยีโบราณ จะของซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่ก็ยากเย็นแสนเข็น แต่งบเลี้ยงเจ้านี่อนุมัติเร็วมาก ฮาฮา ทีนี้ พอคุณทักษิณทำธุรกิจด้านเทเลคอม และอึดอันแทนนักการทูต ก็เลยซื้อคอมใหม่ให้ข้าราชการใช้ด้วยเงินตัวเอง มันเลยกลายเป็นประเด็นผลประโยชน์ทับซ้อน ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้คุณทักษิณอยู่ในตำแหน่งนี้ไม่นาน…จากนั้น เส้นทางทางการเมืองของคุณทักษิณก็มีแต่ขึ้นกับขึ้น ด้วยเหตุที่เรามีรัฐธรรมนูญใหม่ในปี 1997 อันเป็นผลมาจากพฤษภาทมิฬที่กระตุ้นให้มีการผลักดันกระบวนการประชาธิปไตย เลยทำให้รัฐธรรมนูญฉบับนั้นคลอดออกมาได้ และเชื่อว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่เป็นประชาธิปไตยที่สุด คุณทักษิณใช้รัฐธรรมนูญอันนั้น เป็นประตูไปสู่การจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่ ที่ท้าทายกลุ่มอำนาจเก่า ความคิดง่ายๆ ของคึณทักษิณก็คือ คนอิสานและคนเหนือถูกละเลยทางการเมืองมานานมาก แต่เผอิญที่คนสองภูมิภาคนี้ เมื่อเอาประชากรที่มีสิทธิในการเลือกตั้งมารวมกัน กลายมาเป็นคนกลุ่มมากในระบอบประชาธิปไตยทีมีการเลือกตั้งเป็นกลไกหลัก ดังนั้น หากคุณทักษิณสามารถชนะใจคนสองภูมิภาคนี้ คุณทักษิณก็สามารถชนะการเลือกตั้งได้ โดยไม่ต้องแคร์คนกรุงเทพคือคนใต้ (ประชาธิปัตย์ครองภาคใต้อยู่แล้ว จึงยากที่ทักษิณจะเจาะตลาดใต้) แต่ทักษิณพลาดอย่างหนึ่ง นั่นคือการสะบัดบ๊อบใส่คนกรุงเทพ แม้จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะน้อย แต่อย่าลืมว่า กรุงเทพเป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองมายาวนาน สิ่งที่ทักษิณทำคือการตบหน้าคนกรุง ซึ่งต่อมา ทักษิณต้องพ่ายแพ้ก็เพราะคนกรุง แม้จะชนะใจคนในต่างจังหวัดก็ตาม…กลยุทธตรงนี้คือการผลิตนโยบายที่ตอบสยองต่อคนสองภูมิภาค ผลลัพธ์ก็คือการทำนโยบายประชานิยม เอาของถูกเข้าล่อกลุ่มคนเหล่านั้น แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเลวเสมอไป เราจะสามารถไปตำหนิคนต่างจังหวัดได้อย่างไร ในเมื่อตลอดชีวิตของเค้าที่ผ่านมา เค้าไม่เคยได้ทรัพยากรทางเศรษฐกิจเลย เพราะมันถูกครอบงำโดยคนกรุง เมื่อมีคนอย่างทักษิณมาเปิดประตูทางเศรษฐกิจตรงนี้ คนต่างจังหวัดเหล่านั้นรู้สึกเหมือนเกิดใหม่ ส่วนใครที่ด่าว่าทักษิณใช้ประชานิยมซื้อชาวบ้าน ทักษิณไม่ใช่คนแรกที่ทำ แตภูมิพลทำมาก่อนหลายทศวรรษด้วยซ้ำ…ไอ้นโยบายประชานิยมที่เน้นการเข้าถึงทรัพยากรทางเศรษฐกิจมันได้ผล ไอ้บัตรสุขภาพ 30 บาท โครงการ OTOP โครงการให้ทุนหมู่บ้านตามขนาด S M L โครงการครัวไทยสู่โลก (หรือ Kitchen of the world) โครงการ Detroit of Asia โครงการกรุงเทพเมืองแฟชั่น ถามจริงๆ เถอะ มีใครที่เคยเสนอสิ่งเหล่านี้ให้ประชาชนบ้าง นี่มันเป็นการพลิกโฉมหน้าเศรษฐกิจอย่างมาก อย่างที่กลุ่มอำมาตย์ไม่กล้าทำ ไม่อยากทำ ไม่มีความสามารถที่จะทำ แต่ท้ายที่สุด มันเป็นความพยายามของคนกรุงที่จะเหยียบชนต่างจังหวัดไว้ใต้ตีน ไม่ให้โตขึ้นมาแข่งกับตัวเอง นี่คือทัศนคติของคนกรุงเทพที่ดูถูกชาวบ้าน เพราะจริงๆ กลัวคนเหล่านั้นจะปีนบันไดสังคมขึ้นมาเป็นชนชั้นกลางเหมือนตัวเอง ทำให้มันอึดอัดหรือที่เรียกว่า crowded แล้วไอ้การเหยียบคนเหล่านี้ไว้ ยังถูกกดทับด้วยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่คนกรุงชื่นชมหนักหนา แม้ว่าพวกคนกรุงเหล่านั้นแม่งไม่เคยพอเพียงห่าอะไร….ทักษิณเปิดประตูทางเศรษฐกิจ สร้างแนวคิดบริโภคนิยม ซึ่งขัดกับหลักความพอเพียงของภูมิพล แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือ ทักษิณยังเปิดประตูทางการเมืองด้วย โดยสร้างความรู้เป็นว่าตัวเองมีส่วนร่วมทางการเมืองของคนต่างจังหวัด โดยผ่านการเลือกตั้ง หมายความว่า ทักษิณทำให้ชาวบ้านรู้ว่า คุณมีสิทธิกำหนดชีวิตคุณเองถ้าคุณเลือกพรรคการเมืองที่ยินดีต่อสู้เพื่อคุณ นี่เป็นครั้งแรกที่พรรคการเมืองเสนออุดมการณ์เป็นจุดขาย มากกว่าแค่ขายบารมีของผู้นำ ชาวบ้านเริ่มรู้ว่า ถ้าเลือกไทยรักไทย ตัวเองจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ ในทางหนึ่ง มันไปลดการซื้อขายเสียงด้วย ส่วนนี้ คนกรุงยิ่งกลัวมากขึ้น ทั้งทหารและเจ้าก็กลัว เพราะที่ผ่านมา คนเหล่านี้ไม่เคยลงทุนในเรื่องการเลือกตั้ง เพราะรู้ว่าควบคุมผลลัพธ์มันไม่ได้ แต่จะใช้ทางลัดในการแข่งขัน นั่นคือ การใช้รัฐประหารล้มรัฐบาลที่เป็นภัย จนคนต่างจังหวัดเบื่อหน่าย จนมีคำพูดที่ว่า คนต่างจังหวัดเลือกรัฐบาลแต่คนกรุงเป็นคนล้ม…. และในที่สุด ก็ล้มทักษิณได้ ในวันนี้ เมื่อ 14 ปีที่ผ่านมา…เดี๋ยวมาต่อค่ะ
