อดีตนายกรัฐมนตรี Shinzo Abe เสียชีวิตจากการถูกลอบสังหารเวลาประมาณเที่ยงวัน เมื่อวานนี้ ในระหว่างการหาเสียงเลือกตั้งสภาสูงของญี่ปุ่นที่เมืองนาระ คนร้ายเป็นชาวญี่ปุ่นวัย 41 ปี อดีตทหารนาวิกโยธินของกองกำลังป้องกันตัวเองของญี่ปุ่น แต่ขณะนี้อยู่ในสภาพตกงาน เบื้องต้น คนร้ายอ้างว่า ที่ได้สังหารนายอาเบ๊ะเพราะไม่พอใจที่นายอาเบ๊ะมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรทางศาสนาองค์กรหนึ่ง แต่รายละเอียดอื่นๆ เรายังไม่ทราบมากนัก

การสังหารผู้นำญี่ปุ่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ถือว่าเป็นเรื่องปกติ เฉกเช่นกับการเมืองในโลกกำลังพัฒนา อาทิ ในปี 1921 นายกทเคชิถูกมีดแทงที่สถานีรถไฟเมืองโตเกียว ปี 1930 นายกโอซาจิถูกยิงที่โตเกียว ปี 1932 นายกซีโยชิถูกทหารจำนวน 15 นายลอบสังหาร ปี 1960 นายกกิชิ (ตาของอาเบ๊ะ) ถูกลอบสังหารแต่รอดมาได้ ในปีเดียวกันนั้น นายกอีกคน นายอาซานุมะ ถูกดาบญี่ปุ่นฟันจนเสียชีวิตระหว่างปราศรัย และล่าสุดคือกรณีของนายอาเบ๊ะ

จะเห็นว่า อย่างน้อย ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา การเมืองของญี่ปุ่นมีความรุนแรงลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น การลอบสังหารนายอาเบ๊ะทำให้หลายคนหวั่นเกรงว่า ความรุนแรงจะกลับมาอีกครั้ง ความรุนแรงที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ไม่ได้มีแรงจูงใจมาจากประเด็นทางเศรษฐกิจ แต่มักเป็นเรื่องความต่างของอุดมการณ์หรือลัทธิทางศาสนา ซึ่งภาพความรุนแรงแบบนี้มันขัดต่อภาพลักษณ์ของญี่ปุ่นที่เป็นประเทศที่เกือบจะเรียกว่า crime-free (แต่กรณีที่ดิชั้นถูกทำร้ายที่ญี่ปุ่นก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่ชี้ว่า ภาพลักษณ์ crime-free ของญี่ปุ่นเป็นเพียงมายาคติเท่านั้น)

มีความพยายามของบางคนในการเชื่อมโยงการสังหารกับนโยบายของอาเบ๊ะในเรื่องการสร้างความเข้มแข็งของกองทัพญี่ปุ่น โดยเฉพาะมี conspiracy theory ว่าอาจมีจีนอยู่เบื้องหลัง เรื่องนี้ไม่มีมูลความจริง เพราะในปัจจุบัน นายอาเบ๊ะไม่ได้เป็นนายกและไม่มีส่วนในการกำหนดนโยบายใดๆ ของประเทศ

ขณะเดียวกัน ตามธรรมเนียมของสื่อทั่วไป เมื่อเกิดเหตุโศกนาฏกรรมเช่นนี้ ผู้เสียชีวิตย่อมได้รับคำชมจากการกระทำในอดีต แต่อย่าลืมว่า นายอาเบ๊ะก็ดำเนินนโยบายที่ผิดพลาดหลายอย่าง แต่มากกว่านั้น การบอกว่า นายอาเบ๊ะเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุดไม่ได้หมายความว่าเป็นความสำเร็จทางการเมืองส่วนตัว แม้ว่าการอยู่ในตำแหน่งของนายกญี่ปุ่นแต่ละคนจะมีช่วงสั้นๆ ทั้งนั้น ในความเป็นจริง ใครที่ติดตามการเมืองของญี่ปุ่นอย่างใกล้ชิดจะรู้ว่า นายกญี่ปุ่นหลายคนประสบความล้มเหลวในการบริหารราชการแผ่นดิน ดังนั้น เมื่ออาเบ๊ะอยู่นานกว่าคนอื่น ก็มักมีการด่วนสรุปว่า เป็นเพราะอาเบ๊ะเป็นคนของประชาชน ได้รับความนิยม มีวิสัยทัศน์ และสามารถทำงานได้อย่างดี

แต่ความจริงก็คือ พรรค LDP ไม่เคยมองหาคุณสมบัติแบบนั้นในตัวผู้นำ พรรคนี้ไม่เคยมองหาคนที่มี leadership แต่กลับมองหาคนที่สามารถรับใช้พรรคได้แบบไม่ต้องฉลาดมาก ขอโทษที่พูดแบบนี้ แต่อาเบ๊ะกลายมาเป็นผู้เหมาะสมที่สุดที่ LDP คัดเลือกมา นั่นหมายถึง อาเบ๊ะเป็นคนไม่ฉลาด ไม่มีทักษะ และไม่มีไอเดียเป็นของตัวเอง อาเบ๊ะเป็นตัวอย่างสำคัญในกลุ่มผู้นำของ LDP ที่เป็นนักการเมืองไม่เอาไหน เหมือนคุณตาของตัวเองที่เป็นนายก (กิชิ) ที่หลายคนสงสัยว่าเป็นอาชญากรสงคราม Class A