ร.9 ดีจริงหรือ?

ในโพสต์นี้จะรวบรวมถึงข้อวิจารณ์ต่างๆเกี่ยวกับ ร.9 ในแง่ตัวบุคคล โดยไม่รวมถึงโครงสร้างสถาบันและคนรอบตัว

โดยทั่วไปแล้วการชื่นชม ร.9 ว่าดีนั้น จะมี 3 ลักษณะสำคัญคือ ทำเพื่อประชาชน(โครงการพระราชดำริ,มูลนิธิต่างๆ) พระอัจฉริยภาพ(ดนตรี กีฬา วิทยาศาสตร์) และสุดท้ายด้านความพอเพียง(กษัตริย์ติดดิน) ซึ่งข้อดีแต่ละอันนั้นมีข้อวิจารณ์ดังนี้

การทำเพื่อประชาชนของ ร.9 ผ่านโครงการต่างๆนั้น เป็นไปได้ว่า ร.9 มีความตั้งใจที่จะแก้ไขปัญหาของประชาชนจริงๆ เช่นเดียวกับคนอื่นๆที่อยากเห็นสังคมดีขึ้น โดยไม่ได้มีวัตถุประสงค์อื่นแฝง เช่น ต่อสู้กับคอมมิวนิสต์ แต่การดำเนินการในโครงการต่างๆนั้น ล้วนใช้ภาษีประชาชน/เงินบริจาคทั้งสิ้น โครงการต่างๆเหล่านี้อาจมีที่สำเร็จบ้าง แต่ไม่ได้เป็นการยืนยันว่าโครงการเหล่านั้นคุ้มค่ากับการลงทุนจริง ยกตัวอย่างเช่น โครงการพอ.สว. เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ต่างจากการประกันสุขภาพถ้วนหน้าที่ทุกคนสามารถใช้บริการได้ทั่วถึง หลายโครงการได้รับคำวิจารณ์ว่าไม่เหมาะสม ซึ่งเรื่องนี้ ร.9 ได้แก้ตอนพูดในวันเกิดปี 2534 ว่า “ขาดทุนคือกำไร” เป็นการบอกว่าแม้รัฐจะขาดทุนแต่ประชาชนได้กำไร ดีกว่าปล่อยให้รัฐดำเนินการเองซึ่งประชาชนจะต้องรอนาน อย่างไรก็ดีโครงการเหล่านี้ไม่มีการตรวจสอบ มีงบประมาณจากส่วนกลาง ซึ่งถือเป็นการแทรกแซงรัฐ และไม่สามารถวิจารณ์ได้
อัจฉริยภาพ เป็นสิ่งที่ได้รับการโปรโมทอย่างหนักจากสื่อต่างๆ แต่ความสามารถด้านต่างๆนั้นไม่สามารถพิสูจน์จริงได้ เนื่องจากการเป็นกษัตริย์ทำให้คนรอบตัวมีแต่จะชมเชย แม้จะทำได้ไม่ดีก็ไม่กล้าบอกตรงๆ และหลายครั้งมีการอวยจนเกินมนุษย์ เช่น เป็นพระโพธิสัตว์ ฯลฯ ประเด็นหนึ่งที่สำคัญคือ อัจฉริยภาพตรงนี้กลายเป็นบรรทัดฐานว่าพระองค์เก่งกว่าทุกคน และผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ไม่สามารถโต้แย้งใดๆได้ เช่น ในวันเกิดปี 2536 ที่ ร.9 เร่งรัดให้ทำโครงการของตน โดยอ้างว่ามันทำได้ ผู้เชี่ยวชาญไม่ควรขัดขวาง ซึ่งหากเป็นกษัตริย์ประเทศอื่น การทำอย่างนี้ถือว่าผิดธรรมเนียมราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ เนื่องจากกษัตริย์ต้องไม่มีอำนาจในการควบคุมรัฐบาล
ความพอเพียง เป็นสิ่งที่สืบเนื่องมาจากการเป็นกษัตริย์นักพัฒนา ซึ่งผู้นำยุคสงครามเย็นต่างต้องชูประเด็นว่าตนเข้าถึงชาวนาประชาชน ไม่ว่าจะเป็นคอมมิวนิสต์อย่างเกาหลีเหนือที่มีปรัชญาJuche ให้พึ่งตนเอง สตาลินทีวางแผนเพื่อพัฒนาชาวนาโซเวียต เช่นเดียวกับ ร.9 ผู้นำการพัฒนาของไทย ในรูปแบบสหรัฐที่เน้นการสร้างเขื่อน ต้นแบบมาจาก Tennessee Valley Authority โดยบรรดาเขื่อนต่างๆนั้นมีทั้งที่อเมริกาสนับสนุนรัฐบาลไทยให้สร้างและนำชื่อของเจ้านายไปตั้งชื่อเขื่อน และเขื่อนที่ ร.9 อยากสร้างเอง ความพอเพียงของ ร.9 ยังถูกโฆษณาซ้ำๆผ่านภาพยาสีฟันรีดแบน รถโตโยต้าโซลูน่า แปลงนาวังสวนจิตรที่มีมหาดเล็กดูแล ฯลฯ ทั้งหมดนี้ถูกนำไปโฆษณาว่า ทำไมพระราชาที่สุขสบายต้องอยู่อย่างพอเพียง โดยไม่ได้สนใจประวัติศาสตร์ว่าหากกษัตริย์ไทยไม่ทำภาพลักษณ์นักพัฒนาแล้ว ชะตากรรมคงไม่ต่างจากกษัตริย์ลาวหรืออิหร่าน เรื่องความพอเพียงยังถูกใช้สั่งสอนประชาชน ซึ่งก็มีบางส่วนที่ยอมรับหมดใจ โดยไม่ได้ดูประชากรไทยส่วนใหญ่ว่ายากจนและมีปัญหาที่ดินปัญหาหนี้สินเพียงใด ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจึงใช้ไม่ได้จริงและเป็นแค่ความฝันเท่านั้น

ในทางกลับกัน ส่วนที่วิจารณ์กันในเรื่องข้อเสียของ ร.9 มีประเด็นดังนี้

เป็นผู้ปลงพระชนม์ ร.8 ไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจหรืออุบัติเหตุ โดยคำให้การของ ร.9 ในเรื่องนี้นั้นเปลี่ยนไปตลอด และมีการอ้างถึงสายลับญี่ปุ่นซึ่งไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ (ทางเพจไม่ขอยืนยันว่าความจริงเป็นอย่างไร)
เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา การฆ่านักศึกษาและประชาชนจำนวนมาก โดยในเวลานั้นมีกลุ่มนวพล กระทิงแดง ลูกเสือชาวบ้าน ซึ่งทางวังให้การสนับสนุน ทำร้ายกลุ่มนักศึกษา ในเวลาต่อมา พล.ท. สำราญ แพทยกุล บุคคลสำคัญของกลุ่มนวพลได้รับการแต่งตั้งเป็นองคมนตรี
เป็นผู้รับรองการรัฐประหารหลายครั้ง ครั้งที่สำคัญคือการขับไล่จอมพลป. ภายใต้การนำของจอมพลสฤษดิ์ ซึ่งชัดเจนว่าร.9 เป็นผู้ให้การสนับสนุน นอกจากนี้ ร.9 ยังมีความเกี่ยวข้องกับการรัฐประหาร/ให้คำปรึกษาก่อนรัฐประหารอีกหลายครั้ง เช่น ครั้งที่ พล.ร.อ.สงัด รัฐประหาร แล้วตั้งธานินทร์เป็นนายก
ความไม่เป็นกลางทางการเมือง ซึ่งร.9 เป็นผู้มีบทบาททางการเมืองมาโดยตลอด ครั้งสำคัญคือ กรณีตุลาการภิวัฒน์ ในยุคของทักษิณ

นอกจากนี้ การนำเสนอข่าวเพียงด้านเดียว การปลูกฝังต่างๆ การปิดปากผู้วิจารณ์ ย่อมทำให้ ร.9 ถูกมองว่าดีเลิศ และเป็นภาพลักษณ์ของสถาบันที่คนไทยต้องรักและเป็นข้ารองบาททุกชาติไป